Geen Nut ?

Aflevering 2, nukkig mannetje ziet de Groot.

Die mensen ken je wel, ze lopen door de buurt, het gezicht heb je vaker gezien maar toch weet je niet wie het is. Geen enkel idee welke verhalen er achter zo iemand schuil gaan, wat die persoon eigenlijk doet of heeft gedaan met zijn of haar leven.

Zo ook mevrouw de Groot, dat is haar echte naam zo heeft Nukkig mannetje pas ontdekt. Een statige wat bekakte vrouw in een lang zwart gewaad van een soort fluweel achtige stof, alhoewel het ook best een overgordijn zou kunnen wezen, want dat zie je van afstand toch niet. Nukkig mannetje herinnert zich dat hij volgende week even naar de kijkhond (toch nog iets opgestoken bij de cursus Frans voor beginners) moet om de ogen te laten meten, de laatste tijd wordt het zicht er niet beter op. Overgordijnen of niet, de vrouw is duidelijk in het straatbeeld aanwezig. Vanwege de kledij heeft hij haar gekscherend de zwarte weduwe genoemd, want dat haar man niet meer leeft dat wist hij wel. Er was iets met die benaming maar wat ook alweer, daar kon hij zo snel niet opkomen.

Laatst hoorde Nukkig dat ze dood was, het viel hem al op dat hij zwartje al even niet meer had gezien en daarvoor was nu een sluitende verklaring te geven. Toch wel apart, je kent iemand en toch ken je die iemand niet, je mist de persoon niet en toch ontbreekt er iets aan het dagelijkse beeld. Bijzonder hoe zulke dingen het leven vormen.

In de nieuwe serie nukkig mannetje volgt nu aflevering nummer 1.

Aflevering 1, nukkig mannetje naar huis.

Aan het einde van een gewoonlijke scheld- en tierdag begeeft nukkig mannetje zich weer huiswaarts langs de voor hem zo vertrouwde route. De weg loopt langs de grote snack fabriek, de trots van groot klagersdijk, deze betonnen fabriek is zo ongeveer het enige wat nog de goedkeuring kan wegdragen van de inwoners, daar staat tenminste een grote buitenlandse onderneming achter.

Over de weg bij de fabriek is het wel ietsje verder dan wanneer je de directe weg tussen de weilanden door fietst. Maar de weilanden daar heeft nukkig mannetje geen zin in, al dat vele groen daar kan hij alleen maar depressief van worden, hij kijkt liever aan tegen de industriële vooruitgang van de omgeving, dan maar een stukje langer fietsen. Dat moet hij sowieso van de doktor, “u moet meer bewegen meneer Nukkig”, dat komt ervan wanneer je lange tijd een paar keer per week naar de cafetaria gaat en niemand je heeft verteld dat zoiets later tot gezondheidsproblemen gaat leiden. Daar kan hij zich nog iedere keer enorm over opwinden, de bemoeizucht van die lui, wat maakt het nou uit wanneer iemand heeft doorgeleerd, dat wil niet zeggen dat ze alles voor hem gaan bepalen. Ook hierover mag hij zich niet te druk maken want dat is niet goed voor zijn hart.

Al met al dus minder met de auto en meer met de fiets maar ook weer niet te veel inspanningen plegen. Daarom is nukkig best wel trots op de door hem gevonden oplossing, het is namelijk de bromfiets geworden dat is immers ook een fiets. De brommer leek hem wel een makkelijke tussenweg waarbij hij de man in de witte jas toch behoorlijk tegemoet is gekomen. Zo doe je dat namelijk, zorgen dat ze zo min mogelijk zeuren. Onderweg ziet nukkig mannetje weinig van de omgeving, het komt niet in hem op om rond te kijken.